"Żaden dzień się nie powtórzy ..."

Dni lecą z każdą sekundą coraz szybciej, uciekają i pojawiają się kolejne.
Minęło już 9 miesięcy odkąd jestem mamą - szczęśliwą mamą...
Amelka z każdym dniem robi się starsza, co widać po jej zachowaniu. Dojrzewa? Chyba mogę tak to nazwać. Dwa dni temu zaczęła raczkować, robi się po części samodzielna, nie chce aby prowadzić ją po domu za ręce. Sama wyznacza sobie cel dokąd pójść. A ja jestem jej wyłącznie potrzebna do kochania i opiekowania się nią, potrzebna do poczucia bezpieczeństwa.
Oczywiście. Jest ode mnie uzależniona. Trzeba ją nakarmić w odpowiedniej godzinie, przewinąć, dać pić. Pobawić się. Ma tylko 9 miesięcy a ja widzę jak zaczyna mi uciekać z "gniazda" które jej zapewniłam.
Zleciało 9 miesięcy, zleci też 15784518. Nawet się nie obejrzę a będę miała przy boku dorosłą i piękną córkę.

Tęsknota..

   Mam Go na co dzień, a i tak za Nim tęsknię. Może to przez te nowe obowiązki? Przez szkołę? Przez pracę w domu?
   Są takie dni, że tylko rano dajemy sobie dziubka na "do widzenia", a wieczorem na "dobranoc" .
Są momenty, że nie mamy dla siebie czasu, aby się położyć wyprzytulać i mieć choć jeden dzień tylko i wyłącznie dla siebie, aby spędzić go sam na sam.. Brakuje mi tej namiętności która kiedyś w nas tak drzemała..  Ale tak chyba musi być..


   Choć z drugiej strony myślę sobie, że jak Amelia podrośnie, będziemy mieć mniej obowiązków niż teraz, bo skończymy już szkołę, nie będziemy musieli się codziennie uczyć, odrabiać lekcji.. i stresować się zbliżającą klasówką. 
   
   Wtedy będziemy najważniejsi tylko i wyłącznie MY.
NASZA WSPANIAŁA TRÓJKA <3